พระเนื้อดิน จากดินปั้นเป็นพระ ผู้คนกราบไหว้

แชร์ให้เพื่อน

พระเนื้อดิน ถือได้ว่าเป็นวัสดุชนิดแรกที่นำมาสร้างเป็นพระเครื่อง จากการค้นพบพระเครื่องยุคแรก ๆ มีอายุการสร้างกว่า 1,200 ปี คือ ในสมัยแคว้นศรีวิชัย และสมัยทราวดี พระเนื้อดิน เป็นพระเครื่องที่สร้างได้ง่าย เพราะดินเป็นวัสดุที่มีอยู่ทั่วไป แต่ใช่ว่าดินทุกชนิดสามารถนำมาสร้างพระได้ การนำดินมาสร้างพระเครื่องนั้น คนโบราณมักจะไปขุดดินจากสถานที่ศักดิ์สิทธิ์นำมาสร้างพระเครื่อง

ดินที่นิยมนำมาสร้างพระเครื่องมี 2 ชนิด คือ

1. ดินเนื้อละเอียด

ดินเนื้อละเอียด ผู้สร้างพระเครื่องจะแสวงหาดินเนื้อละเอียดตามธรรมชาติ โดยจะขุดลึกลงไปใต้ดินลึก ๆ จะพบดินเนื้อละเอียดไม่ค่อยมีวัสดุอื่นเจือปน เหมาะนำมาสร้างพระเครื่อง

2. ดินทั่วไปที่นำมากรอง

ดินชนิดนี้เรียกอีกอย่างว่า ดินกรอง โดยจะนำดินตามสถานที่ศักดิ์สิทธิ์มากรองเอากรวดทรายออก จะได้เนื้อดินที่ละเอียดในระดับหนึ่ง ความละเอียดจะสูงเนื้อดินละเอียดในข้อแรกไม่ได้

การกดพิมพ์

เมื่อได้ดินที่เป็นวัตถุดิบแล้ว พระเกจิอาจารย์ท่านก็จะนำมผสมกับผงพุทธคุณ ผงวิเศษ ว่านมงคล เกสรดอกไม้ ฯลฯ นวดมวลสารให้เป็นเนื้อเดียวกันแล้วกดใส่แม่พิมพ์ที่เตรียมไว้ เมื่อพิมพ์พระเสร็จแล้ว ก็ต้องเอาออกมาวางผึ่งลม ให้พระแห้งแล้วรอเข้าเตาเผาต่อไป

ขั้นตอนการเผา

การเผาพระเนื้อดิน ต้องใช้เตาเผาที่สร้างพิเศษต่างหากจากการเผาพวกเครื่องปั้นดินเผาทั่วไป เนื่องจากพระเครื่องเป็นพระองค์เล็ก ๆ ต้องใช้เตาเผาที่ควบคุมอุณหภูมิความร้อนของไฟได้คงที่ ต้องใช้ไฟอ่อน เผาจนดินสุกแล้วจึงเอาออกมาผึ่งลมอีกทีหนึ่ง

 

พระเครื่องที่สร้างด้วยเนื้อดินยังแบ่งเป็น 2 ประเภทคือ

1. พระที่สร้างด้วยเนื้อดินดิบ

พระเครื่องยุคแรกในประเทศไทยเท่าที่ค้นพบคือ พระพิมพ์เม็ดกระดุม ในสมัยแคว้นศรีวิชัย มีการสร้างในพุทธศตวรรษที่ 14-15 โดยการนำดินดิบผสมกับว่านมงคลพิมพ์เป็นพระเครื่องขึ้นมา จำนวนการสร้างไม่แน่ชัด แต่สันนิษฐานว่าน่าจะมีจำนวนหลักหมื่นองค์ขึ้นไป

พระที่สร้างด้วยเนื้อดินดิบ ส่วนใหญ่พระที่สร้างมานานกว่าพันปี ในยุคอาณาจักรโบราณ ติดตามอ่านรายละเอียดได้ในบทความ ประวัติการสร้างพระเครื่องไทย

2. พระเนื้อดินเผา

พระเนื้อดินเผา เป็นวัสดุที่นิยมนำมาสร้างพระเครื่อง เนื่องจากดินเมื่อนำมาเผาแล้วจะมีความทนทาน คงสภาพได้นาน กรรมวิธีการสร้างพระเนื้อดินเผาส่วนใหญ่แล้วจะนำดินมาผสมกับของศักดิ์สิทธิ์ เช่น ว่านมงคล ผงศักดิ์สิทธิ์ เกสรดอกไม้ ข้าวสุกตากแห้ง เป็นต้น แล้วแต่สูตรของแต่ละสำนัก พระเนื้อดินเผาที่ได้รับนิยม อาทิเช่น

  • พระสกุลหริภุญชัย ถือเป็นพระเครื่องเนื้อดินเผาที่เก่าแก่ที่สุดได้แก่ พระรอด พระคง พระบาง พระลือ พระเปิม เป็นต้น
  • พระขุนแผนบ้านกร่าง สุพรรณบุรี สันนิษฐานว่าเป็นพระที่สร้างในรัชสมัยของพระสมเด็จนเรศวรมหาราช
  • พระสุกลกำแพง เป็นพระที่สร้างในสมัยสุโขทัย พระที่นิยมในกรุนี้คือ พระซุ้มกอ พระลีลาทุ่งเศรษฐี
  • พระนางพญา เป็นพระที่สร้างในสมัยอยุธยา พบที่บริเวณวัดนางพญา จังหวัดพิษณุโลก
  • พระผงสุพรรณ เป็นพระที่สร้างในสมัยอู่ทอง พบที่วัดมหาธาตุ จังหวัดสุพรรณบุรี
  • พระเนื้อดินเผาก่อนยุค ปี 2500 เช่น หลวงพ่อโหน่ง วัดคลองมะดัน หลวงปู่บุญ วัดกลางบางแก้ว หลวงพ่อทอง วัดราชโยธา หลวงพ่อ
  • พระเนื้อดินเผาที่สร้างหลังปีพุทธศักราช 2500 เช่น พระลีลา 25 ศตวรรษ

พุทธคุณ

พุทธคุณของพระเนื้อดินมีอยู่หลายประการ ขึ้นอยู่กับว่าพระเกจิอาจารย์ที่สร้างพระได้ปลุกเสกด้วยมนต์คาถาอะไรกำกับไว้ แต่โดยหลัก ๆ แล้ว พระเนื้อดิน จะมีพุทธคุณ เมตตามหานิยม คงกระพันชาตรี แคล้วคลาด ปลอดภัย

พระเนื้อดิน เป็นพระเครื่องที่ได้รับความนิยมในวงการพระเครื่อง อยากทราบว่าพระเนื้อดินรุ่นไหนที่วงการพระเครื่องให้ความนิยม ติดตามอ่านได้ในบทความ 10 อันดับ พระเนื้อดินยอดนิยม

 

ประเภทของดิน

ประเทศไทยพบดินอยู่ 3 ประเภท ดินแต่ละชนิดก็มีคุณสมบัติรายละเอียดดังนี้

 

1. ดินทราย (Sandy soil)

ดินทราย อนุภาคขนาดเล็กของหินผุกร่อน สารอาหารต่ำ ไม่เก็บน้ำ น้ำหนักเบา ดินทราบไม่เหมาะเพาะปลูกเนื่องจากสารอาหารไม่เพียงพอต่อพืชสวนต่าง ๆ ไม่อุ้มน้ำ ดินทรายเกิดจากการแตกตัวของหินต่าง ๆ

2. ดินเหนียว (Clay Soil)

ดินเหนียว เป็นดินที่มีอนุภาคแร่ที่ละเอียดมากมวลสารแน่น ไม่กักเก็บน้ำ ระบายน้ำเร็ว สารอาหารต่ำ พบได้ทั่วไป ไม่เหมาะเพาะปลูก

3. ดินร่วน (Loam Soil)

ดินร่วน เป็นดินที่ส่วนผสมของทราย ดินเหนียวและตะกอนต่าง ๆ คุณสมบัติอุ้มน้ำ มีสารอาหาร สารอินทรีย์ ซากพิ้ชซากสัตว์ ดินร่วนซุ่ยเหมาะทำการเกษตรทุกชนิด มีสารอาหารที่อุดมสมบูรณ์ 

จากดินทั้ง 3 ประเภท ดินที่เหมาะสำหรับนำมาสร้างพระเครื่องนั่นคือ ดินเหนียว ซื้อมีเนื้อดินหนาแน่น ปั้นขึ้นรูปง่าย แต่ก่อนจะนำดินเหนียวมาปั๊นพระต้องนำดินมาแยกส่วนของกรวดทรายออกก่อนจึงสามารถนำมาใช้งานได้ ในบางยุคได้มีการผสมมวลสารมงคล ผงศักดิ์สิทธิ์ต่าง ๆ เช่น พระเครื่องในยุคกำแพงทุงเศรษฐี พระสมัยอยูธยา สมัยรัตนโกสินทร์ เป็นต้น

สรุป

พระเนื้อดิน เป็นพระที่สร้างจากดิน มีความแกร่งในตัว แต่ว่าแตกหักได้หากตกกระแทก จึงควรระมัดระวังเป็นพิเศษ พระเนื้อดินดิบก็ควรระวังอย่าให้โดนน้ำตรง ๆ อาจทำให้ดินเหลวไปได้ การเก็บรักษาทั้งพระเนื้อดินเผาและพระเนื้อดินดิบ ต้องเก็บไว้ในที่แห้งหรืออุณหภูมิห้อง อย่าให้โดนความชื้น พระอาจขึ้นราได้ การดูแลรักษาด้วยวิธีที่ถูกต้องจะช่วยให้ พระเนื้อดิน อยู่กับเราไปได้นาน ๆ

 

 

ขอบคุณข้อมูลจาก

https://www.neonics.co.th/agricultural/type-of-soil.html

 

 

 

คำเตือน : บทความนี้เป็นลิขสิทธิ์ของเว็บไซต์ไมตรีพระเครื่อง ห้ามมิให้บุคคลใดคัดลอก ลอกเลียน ดัดแปลง ทำซ้ำ หรือนำเนื้อหาส่วนหนึ่งส่วนใดในเว็บไซต์นี้ ไปใช้กับเว็บไซต์อื่นหรือธุรกรรมอื่นโดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษร ผู้ใดละเมิดจะถูกดำเนินคดีตามที่กฏหมายบัญญัติไว้สูงสุด

 


แชร์ให้เพื่อน