พระเครื่อง กับความเชื่อที่เปลี่ยนไปตามยุคสมัย

แชร์ให้เพื่อน

เชื่อหรือไม่ความเชื่อในการสร้าง พระเครื่อง ตั้งแต่อดีตเรื่อยมาจนถึงปัจจุบัน ความเชื่อความศรัทธาในพระเครื่องได้เปลี่ยนแปลงไปตามยุคสมัยจากการศึกษาพบว่าพระเครื่องที่กำเนิดขึ้นในโลกนี้มาจากประเทศอินเดีย ประเทศอินเดียเป็นจุดกำเนิดของพระพุทธศาสนา พระพุทธเจ้าท่านได้ประสูตร ตรัสรู้ปละปรินิพพาน ณ ดินแดนชมพูทวีปหรือประเทศอินเดีย หลังพระพุทธเจ้าเสด็จดับขันธ์ปรินิพานประมาณ 500 ปี ได้มีการพิมพ์พระเป็นองค์แทนพระพุทธเจ้าเรื่อยมาจนได้มาเผยอแพร่มายังสุวรรณภูมิ ประเทศไทยได้มีการสร้างพระเครื่องมากกว่าพันปีในยุคศีวิชัย อาณาจักรทาวารวดี (อ่านบทความ ประวัติการสร้างพระเครื่องไทย) ประเทศไทยได้รับอิทธิพลการสร้างพระเครื่องมาจากประเทศอินดีย รวมทั้งประเทศในแถบเอเซียนที่นับถือศาสนาพุทธ

แนวคิดในการสร้าง พระเครื่อง แบ่งได้ 5 ยุค

1. สร้างเป็นที่ระลึกในการจาริกบุญ

ประเทศอินเดียมีสังเวชนียสถาน 4 แห่ง ซึ่งเป็นสถานที่ ประสูตร ตรัสรู้ ปรินิพพาน และสถานที่แสดงปฐมเทศนาครั้งแรก เป็นสถานที่สำคัญที่เกี่ยวเนื่องกับพระพระพุทธเจ้าซึ่งชาวพุทธทั่วโลกได้เดินทางไปสักการตามรอยพระสัมมาสัมพุทธเจ้าให้ได้สักครั้งในชีวิต ซึ่งสังเวชนียสถานทั้ง 4 แห่งตั้งอยู่ประเทศอินเดียกับประเทศศรีลังกา คนที่เดินทางไปถึงสถานที่มงคลทั้ง 4 แห่ง เมื่อสักการะแล้วก็ได้บูชาพระพิมพ์กลับมาบูชาและฝากให้ญาติมิตร พระพิมพ์ที่ประเทศอินเดียสร้างนีถือเป็นจุดกำเนิดพระเครื่องในยุคต่อ ๆ มา

2. ยุคที่สร้างเพื่อเป็นพุทธบูชา

ยุคนี้การสร้างพระเครื่องเป็นการสร้างเพื่อเอาบุญสืบทอดอายุพระพุทธศาสนา ยุคนี้ถือเป็นการสร้างพระเครื่องยุคแรกของไทย โดยได้พบพระพิมพ์ที่สร้างด้วยดินดิบในยุคศรีวิชัยที่มีการสร้างมากว่า 1,200 ปี และสมัยทาวราวดี มีการสร้างพระเครื่องมากว่าพันปี การสร้างพระเครื่องในยุคนี้สร้างโดยชนชนสูง กษัตริย์ อมาตย์ ข้าราชการและคหบดี เนื่องจากมีการสร้างเป็นจำนวนมากเก็บไว้ในพระสถูปเจดีย์ เพื่อสืบอายุพระพุทธศาสนา ไม่ได้พึ่งด้านอิทธิปาฏิหาริย์แต่เป็นการสร้างเป็นพุทธบูชา

3. สร้างเป็นที่พึ่งยามเกิดภัย

ในยุคนี้การสร้างพระเครื่องมีเจตาเพื่อหวังพึ่งพุทธคุณในพระเครื่อง โดยได้มีการสร้างและปลุกเสกโดยพระเกิจอาจารย์ พิธีกรรมในการปลุกเสกพระเครื่องมักจะสร้างเมื่องมีภัยสงคราม โรคระบาด ทางราชการได้สร้างพระเพื่อมอบให้ทหารตำรวจที่ต้องไปออกศึกสงครามให้คุ้มครองตัว ด้านชาวบ้านก็วมีการสร้างพระเครื่องด้วยเหมือนกัน โดยวัดราษฏร์ที่ห่วงใยลูกศิษย์ญาติโยมก็ได้สร้างพระเครื่องเพื่อแจกจ่ายให้ชาวบ้านนำไปบูชา เพื่อเป็นสิริมงคล ไว้ยึดเหนี่ยวจิตใจ

4. ยุคกึ่งพุทธกาล

ในยุคปี พ.ศ. 2500 พระเครื่องในยุคนี้ยังเป็นการสร้างเพื่อแจกจ่ายให้กับประชาชนเพื่อนำกลับไปบูชาที่บ้าน เป็นการสร้างในวาระสำคัญ ๆ ทางพระพุทธศาสนา หรือวันมหามงคลของพระมหากษัตริย์ การสร้างแต่ละครั้งสร้างครั้งละมาก ๆ เป็นของหน่วยราชการสร้าง ถ้าในระดับชาวบ้านก็เป็นพระเกจิอาจารย์ที่เป็นที่เคารพนับถือของประชาชนวงกว้าง เป็นการมอบให้ลูกศิษย์ที่มาทำบุญที่วัด ทางวัดก็จะมอบพระให้เพื่อเป็นที่ระลึก

5. ยุคปัจจุบัน

ยุคนีการสร้างพระเครื่องมีการสร้างด้วยเครื่องมือที่ทันสมัย มีความสวยงาม การสร้างพระเครื่องส่วนใหญ่สร้างแล้วให้ประชาชนเช่าบูชา และในยุคนี้ก็เริ่มมีการซื้อขายแลกเปลี่ยนกันมากขึ้น จากเดิมให้กันฟรี ๆ หรือเอาพระมาแลกพระ ต่อมาพระเครื่องมีค่านิยมเพิ่มขึ้น เริ่มมีการซื้อขายกันมากขึ้น จนมีคนขอนแคะว่าเป็น พุทธพาณิชย์ การซื้อขายพระเครื่องเฟื่องฟูมากในยุคนี้ เพราะมีการซื้อขายผ่านออนไลน์เพิ่มเติมเข้ามา (อ่านเพิ่มเติม ขายพระออนไลน์ ขายง่าย ขายดี รวยเร็ว)

สรุป

พระเครื่องแต่เดิมสร้างเพื่อเป็นพุทธบูชา สำหรับสืบทอดอายุพระพุทธศาสนา ความเชื่อในการสร้างพระเครื่อง ความศรัทธาพระเครื่องเปลี่ยนไปตามกาลสมัย แต่ถึงจะเปลี่ยนไปอย่างไร พระเครื่อง ยังเป็นของมงคลมีคุณค่าทางด้านจิตใจพระเครื่องเปรียบเสมือนกงล้อประวัติที่ได้บันทึกการสร้างไว้ในพระเครื่ององค์เล็ก ๆ ปัจจุบันพระเครื่องมีการสร้างกันเป็นอุตสาหกรรม ไม่เฉพาะคนไทยที่เก็บสะสมพระเครื่อง ยังมีชาวต่างชาติที่่เข้ามาศึกษาและเก็บสะสมพระเครื่องไทยด้วยเช่นกัน พระเครื่องไทยต่อไปอาจพัฒนาไปจนเป็นมรดกโลกหรือไม่ต้องติดตามต่อไป

 

 

 

 

คำเตือน : บทความนี้เป็นลิขสิทธิ์ของเว็บไซต์ไมตรีพระเครื่อง ห้ามมิให้บุคคลใดคัดลอก ลอกเลียน ดัดแปลง ทำซ้ำ หรือนำเนื้อหาส่วนหนึ่งส่วนใดในเว็บไซต์นี้ ไปใช้กับเว็บไซต์อื่นหรือธุรกรรมอื่นโดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษร ผู้ใดละเมิดจะถูกดำเนินคดีตามที่กฏหมายบัญญัติไว้สูงสุด

 


แชร์ให้เพื่อน